Flamenco

Ένα ατελείωτο ψηφιδωτό λαών, εθίμων και μουσικών παραδόσεων, αυτό είναι το flamenco.

Φοίνικες, Ίβηρες, Ρωμαίοι, Έλληνες, Άραβες και τσιγγάνοι που εγκαταστάθηκαν στην Ανδαλουσία συνθέτουν μέρος του ψηφιδωτού αυτού, ενώ τα φοινικικά κρουστά, οι φαρμπαλάδες στις γυναικείες φορεσιές των μινωικών τοιχογραφιών, οι επιδέξιες κινήσεις των δακτύλων της ινδικής χορικής παράδοσης, η εβραϊκή , λαϊκή και θρησκευτική παράδοση και τα γρηγοριανά και βυζαντινά θρησκευτικά άσματα δίνουν το χρώμα.

Το flamenco έχει ρίζες πολύ βαθιές στον χρόνο. Αρχικά ήταν μια μορφή τραγουδιού που συνοδευόταν πάντα από τα απαραίτητα παλαμάκια(palmas). Στην πορεία μπήκε και η κιθάρα ως καθαρά συνοδευτικό μέσο του τραγουδιού και μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα μπήκε και ο χορός.

Ο χορός ξεκίνησε ως ένα καθαρά αυτοσχεδιαστικό μέσο έκφρασης των λαϊκών στρωμάτων μέχρι να εξελιχθεί σε ένα αυτούσιο είδος τέχνης που ανέβηκε στα θέατρα .

Στο flamenco υπάρχουν πάρα πολλοί ρυθμοί (palos), είναι σχεδόν αμέτρητοι αφού ο κάθε ένας από αυτούς συναντάται σε διαφορετικές παραλλαγές ανάλογα με την περιοχή.

Κινητήριος δύναμη στο flamenco είναι το duente, η ψυχική και συναισθηματική φόρτιση δηλαδή του κιθαρίστα, του τραγουδιστή και του χορευτή.

...Το flamenco είναι κάτι μαγικό...